Τρίτη, 21 Μαΐου 2013


Στην Ευρώπη…
Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω
και σάλιο δε μου έμεινε από το φτύσε φτύσε,
αλλ΄ έως τώρα τίποτε μ΄ αυτά δεν κατορθώνω
και σύ, Ευρώπη, μας γελάς και πάντα ίδια είσαι.
Και απορώ, μα το σταυρό, που ως αυτή την ώρα
και άλλα δεν μας έστειλες εδώ θωρακοφόρα.

Προθύμως σας εκάμαμεν εκείνο που ζητείτε
και αν δεν μας πιστεύετε, κοπιάσετε να δείτε
ποία ειρήνη κατ΄ αυτάς στο κράτος βασιλεύει
και πως καθένας ήσυχα γλεντά και χουζουρεύει.
Ήλθε το άντε στάτους κβο με τόσας αναπαύσεις
και άρχισαν να γίνονται διορισμοί και παύσεις.

Λοιπόν τι άλλο από μας, Ευρώπη απαιτείς
κι ακόμη από το λαιμό πιασμένους μας κρατείς;
Θέλεις λοιπόν να ζήσωμε χωρίς πολιτικήν
και ως στρατόν να έχωμε την χωροφυλακήν
κι ουδέ ο ρήτωρ Κωνσταντής ν΄ ακούγεται παρλάρων
διά το πραξικόπημα εκείνο των Βουλγάρων;

Εσύ, βρε καγκελάριε των σαχλο-Γερμανών
συ εναντίον μας κινείς και γην και ουρανόν
εσύ, διαόλου αλεπού, που ψόφος δεν σε πιάνει
εσύ κρατάς κατάκλειστο το κάθε μας λιμάνι
και όλα τα καράβια σου εις τα νερά μας στέλλεις,
διότι έτσι αγαπάς, διότι έτσι θέλεις.

Εσύ, βρε καγκελάριε, εσύ βρε Μαμελούκε,
εσύ, πανευγενέστατε της Δύσεως Τραμπούκε,
παίζεις και πάλι πρόστυχο και βρώμικο παιχνίδι
και του κυρίου Γλάδστωνος του πάει ριπιπίδι
κι αισθάνεται το βάρος σου ο σβέρκος κάθε ράχης…
αλλ΄ έστι δίκης οφθαλμός, που κακό ψόφο νάχεις.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ – Μάιος 1886

Το ποίημα αυτό γράφτηκε από τον Γεώργιο Σουρή τον Μάιο του 1886, μετά την αποστράτευση στην οποία υποχρεώθηκε η Ελλάδα από τις Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης. Τότε, η Ελλάδα, αφού κήρυξε επιστράτευση κι ετοιμάστηκε για πόλεμο, η Ευρώπη αντέδρασε στέλνοντας τους στόλους των Μεγάλων Δυνάμεων αποκλείοντας όλα τα ελληνικά λιμάνια και ματαιώνοντας με τον τρόπο αυτό τον πόλεμο.
Βλέπετε να έχει αλλάξει κάτι σήμερα;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου